عبدالرزاق باشتینی
Abd al-Razzaq
۱۳۳۷–۱۳۳۸ م
شورش را آغاز کرد. در ژوئن ۱۳۳۸ برادرش مسعود او را کشت.
سدههای میانه
Sarbadars
جنبشی دینی در شمال خراسان که به دولتی کوچک با مرکز سبزوار رسید. قدرت در دست یک خاندان نبود و رهبران بارها با کشتن یکدیگر جابهجا شدند. برخی پژوهشگران آن را «جمهوری راهزنان» و برخی «جمهوری شیعی» خواندهاند؛ این برچسبها محل اختلافاند. ایرانیکا یادآوری میکند که منابع اصلی دستکم نیم سده پس از رویدادها نوشته شدهاند و روایتهایشان با هم نمیخواند.
طرح سادهشدهی قلمرو سربداران در اوج گسترش. مرزهای دوران پیشامدرن سیال بودند؛ این نقشه تنها برای جهتیابی است.
Abd al-Razzaq
۱۳۳۷–۱۳۳۸ م
شورش را آغاز کرد. در ژوئن ۱۳۳۸ برادرش مسعود او را کشت.
Mas'ud
۱۳۳۸–۱۳۴۴ م
جانشین برادرش. در ۱۳۴۴ با سپاهش در لشکرکشی به مازندران کشته شد.
Ali Cheshomi
۱۳۴۷–۱۳۵۱ م
سپاه را سامان داد و مالیاتها را اصلاح کرد. در ۱۳۴۸ نخستین سکهٔ مستقل سربداران را زد. سالها تقریبی است.
Ali b. Mu'ayyad
۱۳۶۲–۱۳۸۶ م
میان ۱۳۶۲ و ۱۳۷۱ سکه با شعار شیعی و نام دوازده امام زد. در ۱۳۸۱ به تیمور سر سپرد و در ۱۳۸۶ در نبردی در حویزه کشته شد.
پادشاهان (طلایی) و رویدادها (رنگ دودمان) به ترتیب زمان؛ رویدادهای کلیدی پررنگترند.
تاریخها بر پایهی اجماع پژوهشی (ایرانیکا، تاریخ کمبریج) است؛ «ح.» نشانهی تاریخ تقریبی یا مورد اختلاف است.