پرش به محتوا
تاریخ ایران

سده‌های میانه

آل‌اینجو

Injuids

⏳ ۱۳۲۵–۱۳۵۸ م🏛 پایتخت: شیراز👑 ۲ فرمانروا📜 ۵ رویداد

یکی از دودمان‌های کوچکی که پس از فروپاشی ایلخانان در فارس، اصفهان، کرمان و لرستان فرمان راندند. نامشان از لقب شرف‌الدین محمود است که زمین‌های دولتی مغول («اینجو») را در فارس اداره می‌کرد. شاعرانی چون حافظ، خواجوی کرمانی و عبید زاکانی از پشتیبانی اینجوها بهره بردند (ایرانیکا).

تهران امروز
گستره‌ی تقریبی و ساده‌شده در اوج قدرت (طرح ویراستاری). خطوط ساحلی: Natural Earth (مالکیت عمومی).

گستره‌ی فرمانروایی

طرح ساده‌شده‌ی قلمرو آل‌اینجو در اوج گسترش. مرزهای دوران پیشامدرن سیال بودند؛ این نقشه تنها برای جهت‌یابی است.

فرمانروایان

۱

شرف‌الدین محمودشاه اینجو

Mahmud Shah Inju

۱۳۲۵–۱۳۳۶ م

حدود ۱۳۲۵ امیر چوپان او را برای گردآوری مالیات به شیراز فرستاد. پس از مرگ ابوسعید (۱۳۳۵) کشته شد. سال پایان تقریبی است.

۲

شاه شیخ ابواسحاق

Abu Ishaq Inju

۱۳۴۳–۱۳۵۸ م

از ۱۳۴۳ تنها فرمانروای فارس، اصفهان و لرستان بود. دارالمصاحف مسجد عتیق شیراز (۱۳۵۱) از اوست. پس از سقوط شیراز به اصفهان گریخت، در ۱۳۵۷ اسیر شد و در ۱۳۵۸ در شیراز اعدام شد.

گاه‌شمار

پادشاهان (طلایی) و رویدادها (رنگ دودمان) به ترتیب زمان؛ رویدادهای کلیدی پررنگ‌ترند.

  1. آغاز پادشاهی · ۱۳۲۵–۱۳۳۶ م👑 شرف‌الدین محمودشاه اینجو
  2. بنیان‌گذاری · ۱۳۲۵ مشرف‌الدین محمود مأمور زمین‌های اینجو در فارس شد (حدود ۱۳۲۵)
  3. آغاز پادشاهی · ۱۳۴۳–۱۳۵۸ م👑 شاه شیخ ابواسحاق
  4. رویداد · ۱۳۴۳ مابواسحاق فرمانروای بی‌رقیب فارس شد
  5. فرهنگ و هنر · ۱۳۵۱ مساخت دارالمصاحف (خدای‌خانه) در مسجد عتیق شیراز
  6. نبرد · ۱۳۵۳ مآل‌مظفر شیراز را پس از شش ماه محاصره گرفتند (ایرانیکا سال را ۱۳۵۳ می‌گوید)
  7. فروپاشی · ۱۳۵۸ ماعدام ابواسحاق در شیراز به فرمان آل‌مظفر

منابع و کتاب‌شناسی

  1. [مرجع]Abū Esḥāq Īnjū, Encyclopædia Iranica — J. W. Limbert
  2. [مرجع]Inju Dynasty, Encyclopædia Iranica — J. W. Limbert
  3. [مرجع]Mozaffarids, Encyclopædia Iranica

تاریخ‌ها بر پایه‌ی اجماع پژوهشی (ایرانیکا، تاریخ کمبریج) است؛ «ح.» نشانه‌ی تاریخ تقریبی یا مورد اختلاف است.