علاءالدوله محمد
Ala al-Dawla Muhammad
۱۰۰۸–۱۰۴۱ م
از ۱۰۰۷–۱۰۰۸ از سوی آلبویه حاکم اصفهان بود. همدان را گرفت و از کرمانشاه تا یزد سکه زد. بیهقی او را «نیمدشمن» غزنویان خوانده است. در ۱۰۴۱ درگذشت.
سدههای میانه
Kakuyids
دودمانی دیلمی که از حدود ۱۰۰۸ تا ۱۰۵۱ در جبال و کردستان مستقل بودند و سپس تا میانهٔ سدهٔ دوازدهم در یزد و ابرقو دستنشاندهٔ سلجوقیان ماندند. بنیانگذار آن، علاءالدوله محمد، را «پسر کاکو» میخواندند؛ کاکو در گویش دیلمی یعنی «دایی». ابنسینا چهارده سال از پربارترین سالهایش را در اصفهان او گذراند (ایرانیکا).
طرح سادهشدهی قلمرو کاکوییان در اوج گسترش. مرزهای دوران پیشامدرن سیال بودند؛ این نقشه تنها برای جهتیابی است.
Ala al-Dawla Muhammad
۱۰۰۸–۱۰۴۱ م
از ۱۰۰۷–۱۰۰۸ از سوی آلبویه حاکم اصفهان بود. همدان را گرفت و از کرمانشاه تا یزد سکه زد. بیهقی او را «نیمدشمن» غزنویان خوانده است. در ۱۰۴۱ درگذشت.
Faramurz
۱۰۴۱–۱۰۵۱ م
پسر بزرگ علاءالدوله. در ۱۰۵۱ طغرل اصفهان را از او گرفت و او به یزد رفت.
Garshasp II
۱۰۹۵–۱۱۴۱ م
آخرین کاکویی. همسرش خواهر سلطان سنجر بود. در ۱۱۴۱ در کنار سنجر در نبرد قطوان درگذشت. آغاز فرمانرواییاش تقریبی است.
پادشاهان (طلایی) و رویدادها (رنگ دودمان) به ترتیب زمان؛ رویدادهای کلیدی پررنگترند.
تاریخها بر پایهی اجماع پژوهشی (ایرانیکا، تاریخ کمبریج) است؛ «ح.» نشانهی تاریخ تقریبی یا مورد اختلاف است.